Sprzeciw wobec rozszerzania metafory zegara na umysł ludzki musiał wypływać z przekonania, że ta boska strona człowieka nie może być materialna, zło­żona z współpracujących części ani rozciągła w prze­strzeni lub podległa rozkładowi. Kartezjanie chcieli za­chować boski i ludzki umysł całkowicie oddzielony od materialnego wszechświata. Jest uderzające, że nawet zwolennicy Newtona, którzy wierzyli, że Bóg pozosta­je […]

Kartezjusz chętnie przyrównywał zwierzęta do ze­gara, gdyż wierzył, że zwierzęta i niższe formy życia, jak drzewa, są zdolne jedynie do stałych reakcji (jak­kolwiek skomplikowanych) na bodźce środowiska. Są­dził, że umysł ludzki przynależy do całkowicie innej sfery. „Podczas gdy rozum jest instrumentem uniwer­salnym, który może służyć w każdych okoliczno­ściach — powiada w Rozprawie o metodzie — organy […]

Projekt bowiem jest już progra­mem, napisanym w odpowiednim języku, takim jak PASCAL, programista musi więc jedynie wprowadzić do komputera program, aby jego maszyna została zbu­dowana. Co więcej, skoro sam program jest po prostu serią cyfr dwójkowych, komputer można zaprogramo­wać do pisania własnych programów. W maszynie pa­rowej odpowiednim procesem byłoby wrzucenie do pieca razem z węglem […]

W maszynie parowej węgiel jest używany do grzania zbiornika, więc para jest jakby informacją. Wszystkie mechanizmy zbiornika, tłok, skraplacz i reszta, są jak­by programem, którego celem jest przełożenie wkła­danej energii w mechaniczny rezultat (pracę). W trak­cie pracy maszyna parowa do pewnego stopnia może się sama regulować: jednym z wynalazków Watta był „regulator odśrodkowy”, który sterował […]

W odróżnieniu od zegara czy maszyny parowej, kom­puter nie jest mechanizmem niezmiennym. Geniusz maszyny von Neumanna kryje się w tym, że i program (rozkazy operacyjne), i dane są zapisane w tym sa­mym kodzie binarnym i razem wprowadzane do pa­mięci. Takie kodowanie sprawia, że program może być równie łatwo zmieniony jak dane, w rzeczywistości nie ma […]

O ileż bardziej zadziwiłyby Faradaya nowoczesne maszyny liczące, które z pomocą jego iskry magnetycznej rozwiązują równania różniczkowe! W su­mie to tajemnicze działanie-na-odległość wydaje się bardziej na miejscu w starożytnym świecie animizmu niż w materialistycznym wieku dziewiętnastym. W isto­cie, swymi prostymi liniami i czystą geometrią kompu­ter bardziej przypomina grecką wazę lub krzesło ani­żeli hałaśliwą maszynę parową. […]